Samenwerking topfotograaf Stacii Samidin

Afbeeldingsresultaat voor stacii

 

Rotterdamse fotograaf Stacii Samidin  is bekend om zijn karakteristieke analoge fotografie en film.

Radicalisme, verhalen en het ongeziene zijn de basis van Samidin’s doorlopende levenswerk. Samidin bevraagt onze eigen waarheid en doorbreekt stereotypen terwijl hij de relatie tussen de persoon en zijn omgeving bestudeert. Hij fotografeert de levens van minderheden, onderdrukten en hen met een onorthodoxe levensstijl met analoge technieken die de ruwheid en oprechtheid van zijn onderwerpen reflecteren.

Samidin’s werk was eerder te zien in onder andere het Rijksmuseum en in Tent. De kunstenaar is net terug uit een reis door Indonesië waar hij een werkte aan een reportage in opdracht van het Wereldmuseum.

‘Societies’ is een verhalende fotodocumentaire waarin Stacii Samidin laat zien hoe verschillende groepsidentiteiten leven in een wereld binnen de alledaagse wereld. Met realistische beelden laat Stacii Samidin het publiek kennis maken met groepen jongeren binnen onze samenleving. Zijn werk geeft een oprecht beeld van mensen achter het masker van het stereotype beeld.

‘Societies’ neemt de kijker mee op een reis door tijd en ruimte. Het is een onderzoeksproject gebaseerd op theorie, er- varingen uit binnen- en buitenland, radicalisme en het stereotype beeld van bepaalde groepen in de samenleving. Door eerlijkheid en openheid in beeld en mens na te streven, wordt er geprobeerd voorbij dit vermeende stereotype beeld te kijken. Om dit te kunnen bereiken combineert Stacii drie patronen in zijn fotografie: de eigen ik, het onderwerp en de alledaagse wereld. Met deze drie patronen creëert hij een nieuwe wereld.

 “In de fotodocumentaire zult u societies tegenkomen vanuit de hele wereld. Ik ben begonnen aan een reis, met als vertrekpunt Rotterdam. Het vervolg leidde mij naar societies in Berlijn, Malakoff, Nantes, Paramaribo, Los Angeles en Parijs. Met deze documentaire laat ik zien dat iedereen ter wereld eigenlijk hetzelfde is, maar alleen verschilt op gebied van nationaliteit en cultuur.
Beeld is de enige taal waarmee ik kan praten, het onbewuste wat ik niet doorheb wordt dan vastgelegd.

Het onbewuste wat wij als mens niet kunnen zien kunnen wij in beeld wel zien, het onzichtbare. Een mens kan niet een seconde stil staan want dan begint de tweede seconde al. Ik probeer mijn werk te prikkelen door de massa, mezelf en het onderwerp met elkaars wereld te confronteren waardoor er nieuwe en gerespecteerde invloeden en beelden ontstaan.”
(Stacii Samidin, 2015)

 

 

Share:
Previous Post Next Post

You may also like

Leave a Reply